Parafia Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Dobrej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Parafia Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Dobrej – rzymskokatolicka parafia położona w południowo-wschodniej części powiatu tureckiego. Administracyjnie należy do diecezji włocławskiej (dekanat dobrski).
Do parafii należą wierni z miejscowości: Czajków, Chrapczew, Długa Wieś, Dobra, Linne, Marcinów, Mikulice, Ostrówek, Potworów, Stefanów oraz Szymany.

 Osobny artykuł: Kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Dobrej.
Parafia w Dobrej została erygowana w XIV wieku, jeszcze przed nadaniem miastu praw miejskich. Wiadomo, że w 1521 roku proboszczem był tutaj Paweł z Kłobi z rekomendacji Stanisława Grabskiego – kasztelana spicymierskiego. Do parafii należeli wówczas wierni z miasta Dobra oraz wsi Linne, Chrapczew, Siemień, Długa Wieś, Potworów, Dzierzbotki i Orzepów. Była ona na tyle duża, że proboszcz miał do pomocy dwóch wikariuszy. Nieznana jest data wzniesienia pierwszego kościoła.
W 1780 roku miasto wraz z kościołem strawił pożar. Z inicjatywy ówczesnego proboszcza Andrzej Kleszczyński, zdołano odbudować tylko plebanię. Z inicjatywy kolejnego proboszcza Dominika Warckiego, odbudowano kościół. Finansowo wsparł to przedsięwzięcie Ignacy Gałecki – starosta bydgoski. Kiedy zabrakło pieniędzy, ks. Warcki sprzedał srebra kościelne, by pokryć rachunki.
W latach 1817-1843 proboszczem był ksiądz Jan Kuhn. Za jego probostwa zostały zakupione do kościoła pierwsze organy, wybudowana istniejąca do dziś plebania (1838), a także parkan kościelny i dzwonnica w 1840 roku. Kapitalnego remontu kościoła i plebanii dokonano w latach 1862-1887 z inicjatywy ks. Antoniego Kozłowskiego. Jego następca, ks. Leon Michalski zdecydował wraz z dozorem kościoła o potrzebie jego rozbudowy. Po złożeniu carskiej administracji wymaganych dokumentów zaczął gromadzić materiały budowlane.
Jednakże budowę obecnego kościoła rozpoczęto dopiero w 1905 roku gdy proboszczem był Ludwik Sperczyński. Pomimo wielu przeszkód nowa świątynia w stylu neorenesansowym, poświęcona została 18 kwietnia 1913 roku przez biskupa Stanisława Zdzitowieckiego. Dzięki darowiźnie Marii Kin w wysokości 7000 złotych proboszcz Stanisław Zawadzki zlecił wykonanie dwóch ołtarzy bocznych. Ustawione zostały one w listopadzie 1934 roku. Tenże sam proboszcz zakupił w 1936 roku zegar na kościelną wieżę, który znajduje się tam do dziś.
Dobrska świątynia została zniszczona przez wycofujące się wojska niemieckie. Zdetonowano w niej zgromadzone tutaj materiały wybuchowe. Odbudową zajął się ks. Kazimierz Woźniak. W końcu lat osiemdziesiątych XX wieku ks. Władysław Jach rozpoczął montaż organów, które zastąpiły wysłużoną fisharmonię. Jego dzieła dokończył dopiero proboszcz Józef Łochowski. W dniu 24 października 1993 roku poświęcił je biskup Roman Andrzejewski.

proboszcz: ks. kan. Wojciech Marciszewski (od 2019) – dziekan dekanatu dobrskiego
wikariusz: ks. Piotr Wolny (od 2018)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *