psalm 38 teksty
Tekst Psalmu: Psalm 39 – Jęk ciężko utrapionego

Rzekłem: «będę pilnował dróg moich,
abym nie zgrzeszył językiem;
nałoże na usta wędzidło,
dopóki naprzeciw mnie jest występny»
Oniemiałem, zamilkłem
pozbawiony szczęścia,
lecz moja boleść wzmogła się na nowo.
Serce w mym wnętrzu rozgorzało;
gdy rozważyłem, zapłonął w nim ogień:
język mój przemówił.

O Jahwe, mój kres pozwól mi poznać
i jaka jest miara dni moich,
bym wiedział, jak jestem znikomy.
Oto wymierzyłeś moje dni tylko na kilka piędzi,
i życie moje jak nicość przed Tobą.
Doprawdy, życie wszystkich ludzi jest marnością.

Człowiek jak cień przemija,
na próżno tyle się niepokoi,
gromadzi, lecz nie wie, kto to zabierze.

A teraz w czym mam pokładać nadzieję, o Panie?
W Tobie jest moja nadzieja.
Wybaw mnie od wszelkich moich nieprawości,
nie wystawiaj mnie na pośmiewisko głupca.
Zamilkłem, ust mych nie otwieram:
Ty bowiem [to] sprawiłeś.
Odwróć ode mnie Twe ciosy:
ginę pod uderzeniem Twej ręki.
Za winę chłoszczesz człowieka karaniem;
jak mól obracasz wniwecz to, czego pożąda.
Doprawdy, każdy człowiek jest marnością.

Usłysz, o Jahwe, moją modlitwę
i wysłuchaj mego wołania,
na moje łzy nie bądź nieczuły.
Bo gościem jestem u Ciebie,
przechodniem – jak wszyscy moi przodkowie.
Odwróć oczy ode mnie, niech doznam radości,
zanim odejdę i mnie nie będzie.

Przykładowe wykonania, nagrania audio Psalm 39 – Jęk ciężko utrapionego

Interpretacja Psalm Psalm 39 – Jęk ciężko utrapionego


Dodaj komentarz